IJsbijzaken
Heerlijk al die sneeuw- en ijsbijzaken tijdens de Olympische Spelen. Dus dat wij televisiekijkers, op het moment dat de Nederlandse dames zich het schompes schaatsen om een of andere waanzinnige tijd neer te zetten, geconfronteerd worden met een gozer in een oranje-zwart honkbaljackie, die samen met zijn vrouw braaf op de tribune zit. Hoe weet de Italiaanse televisieregie trouwens dat deze baard onze koning is? Of zit er iemand van de NOS mee te loeren en is diegene zo oranjeblind dat hij Max & Willy zo’n zeventien keer in beeld brengt?
Ik ga me dan allerlei zaken zitten afvragen: of Max net als wat Europese collega’s van haar ook pikant heeft zitten mailen of appen met Epstein? Of is het Appstein? Want die jolige Jeffrey was niet alleen druk met zijn bakvissenballenbak, maar hij zocht ook voortdurend contact met allerhande aangeleund Europees blauw bloed. Waarom heeft hij onze leuke Max eigenlijk overgeslagen? Of is ze inmiddels zwartgelakt?
De Zweedse en Noorse kroonprinsessen hebben in elk geval veel uit te leggen aan het Scandinavische klootjesvolk. Net als de ex en de kinderen van Andrew, die zelf binnenkort met een Daklozenkrant bij een Britse buurtsuper staat.
Wie ons tijdens het schaatspotje op de 1.000 meter ook voortdurend werd opgedrongen was die verloofde van onze Jutta. Dat is die door een dronken amateur volgeschilderde Amerikaanse jankerd, die als een burgerlijk lulletje rozenwater braaf naast zijn schoonouders zijn meisje zat aan te moedigen. Aandoenlijk tafereeltje. Dat kwam ook door die tranen die voortdurend over zijn wangen biggelden. Die druppels waren niet van blijdschap, maar kwamen van de chronische pijn die hij heeft overgehouden aan zijn laatste bokswedstrijd tegen een zekere Anthony Joshua. Hij verdiende er niet alleen een slordige 45 miljoen mee, maar murmelt nu met zijn bijna tandenloze mondje ook allerhande rare rechtse prietpraatjes over zijn vriend Donald Trump en diens kordate ICE-vriendjes. De verwarde influencer wilde eerst ook dat de Amerikanen hun tv uit zouden zetten tijdens het optreden van Bad Bunny bij de Super Bowl. Ach ja, laten we voor de arme Fake Paul blij zijn dat zijn vrouw blond is. En krijgen we zondag bij de 500 meter ook de geliefde van Femke Kok in beeld? Of gaan we ons louter op het schaatsen richten? Zoals we ook afspreken dat de sporters zelf bepalen of ze wel of niet met de pers praten en dat niet een zootje kleinzielige sportjournalisten gaat staan drammen dat het de plicht van de sporters is om het zuigende gezever van Bert Maalderink en consorten aan te horen. Als Jutta zich wil richten op het schaatsen en even niks wil zeggen tegen het journaille dan heeft de pers dat te pikken. Zielenpoten.
De laatste bijzaak is natuurlijk die rel rond de Oekraïense skeletonner Vladyslav Heraskeviytsj die foto’s van de in de oorlog met de Russen gesneuvelde collega-sporters en landgenoten niet op zijn helm mocht tonen. Dat beeld zou te politiek zijn. Het aardige is dat het de skeletonner alleen om de gezichten ging. Niet om de namen. Maar het IOC was niet te vermurwen. Regels zijn regels. Zelf vind ik het een prachtig, vreedzaam, bijna wanhopig protest. Even aandacht voor de bloedige zinloze strijd door alleen een paar onschuldige fotootjes van omgekomen jonge mensen te laten zien.
Opeens dacht ik aan het beruchte Poetinpilsje in 2014 in het Russische Sotsji. Een vooraanstaand erelid van het IOC, tevens staatshoofd van een klein landje aan de Noordzee, dronk samen met de Russische dictator en homohater Vladimir Poetin, die toen al hectoliters bloed aan zijn handen had, een biertje. Een gemoedelijk glaasje. Hier moet bij dat het IOC-erelid door de enge Poetin werd overvallen. Maar toch. Ze proostten op … Ja, op wat zullen die twee geproost hebben?
Dit was een puur politieke ontmoeting en het IOC-erelid is daarna niet geschorst of gediskwalificeerd. Sterker nog: hij vermaakt zich nog steeds prima tussen de olympische bobo’s. Afgelopen maandag kwam hij uitgebreid in beeld. Hoeveel keer? Zeventien keer!
« Ouder
